W poniedziałek 25 marca podczas wieczornej Mszy św. będzie można podjąć duchową adopcję dziecka poczętego - czyli modlitwę trwającą 9 miesięcy w intencji dziecka poczętego, którego życie jest zagrożone zabiciem w łonie matki. Przyrzeczenia będzie można złożyć na mszy wieczornej o godz. 18.00. Formularze i deklaracje można odebrać po Mszy św. niedzielnych w zakrystii. Przy wyjściu z kaplicy leżą ulotki, z których można dowiedzieć więcej szczegółów dotyczących duchowej adopcji. Osoby, które zdecydują się podjąć duchową adopcję niech na Mszę zabiorą świece.
NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA:
1. JAK ZRODZIŁA SIĘ DUCHOWA ADOPCJA?
Powstała po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadość-uczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W 1987r. została przeniesiona do Polski. Pierwszy ośrodek duchowej adopcji powstał w kościele Paulinów w Warszawie. Stąd rozprzestrzenia się na cały kraj i poza jego granice.
2. CO TO JEST DUCHOWA ADOPCJA?
Duchowa adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa 9 miesięcy i polega na codziennym od-mawianiu jednej tajemnicy różańcowej oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Osoba decydująca się na adopcję duchową nie wie, jakiej narodowości jest dziecko. Jego imię zna tylko Bóg. Do modlitwy za poczęte dziecko można dołączyć dowolnie wybrane dodatkowe postanowienia. Jest to ruch, do którego może się włączyć każda osoba, której jest drogie poczęte życie. Centralny Ośrodek Duchowej Adopcji istnieje na Jasnej Górze. Każda osoba, która włącza się do Ruchu zobowiązuje się do modlitwy w obronie poczętego życia oraz do osobistego wypełniania Jasnogórskich Ślubów Narodu. Dzięki przynależności do Ruchu udziela się pomocy zarówno dzieciom poczętym, których życie jest zagrożone, jak i cierpiącym z powodu grzechu zabójstwa poczętego dziecka.
3. JAKIE MOGĄ BYĆ TE DODATKOWE POSTANOWIENIA?
Dodatkowymi postanowieniami mogą być np.: częsta spowiedź i Komunia św., adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Biblii, post o chlebie i wodzie, walka z własnymi nałogami, pomoc osobom potrzebującym lub inne dodatkowe modlitwy (litanie, nowenny, koronki...). Należy jednak podejmować postanowienia realne, mając na uwadze indywidualne możliwości ich wypełniania. Niektórzy zadają sobie pytanie: czy można podejmować duchową adopcję bez dodatkowych postanowień? Odpowiedź brzmi: tak. Dodatkowe postanowienia nie są obowiązkowe, zależą od dobrej woli i zapału adoptującego.
4. JAKIE SĄ OWOCE DUCHOWEJ ADOPCJI?
Duchowa adopcja skutecznie leczy głębokie zranienia wewnętrzne spowodowane grzechem aborcji. Pozwala matkom odzyskać wiarę w Boże Miłosierdzie, przynosząc pokój ich sercom. Jako bardzo konkretny, bezinteresowny i osobisty dar (modlitwy, ofiary i post), pomaga w szczególności ludziom młodym kształtować charakter, walczy z egoizmem, odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa, uzdalniając do postrzegania miłość i seksu oczyma Boga. Ucząc systematycznej modlitwy i pozytywnego działania pogłębia kontakt z Bogiem. Pomaga odkrywać głęboki sens zaniedbanych praktyk ascetycznych. Może się stać czynnikiem odrodzenia wspólnej modlitwy i miłość w rodzinie.
5. KTO I ILE RAZY MOŻE PODEJMOWAĆ DUCHOWĄ ADOPCJĘ?
Każdy: osoby świeckie, konsekrowane, mężczyźni, kobiety, ludzie w każdym wieku. Dzieci podejmują ją pod opieką rodziców. Duchową adopcję mogą podejmować także osoby żyjące w związkach niesakramentalnych, osoby rozwiedzione. Można decydować się na nią wiele razy, ale za każdym razem adopcja dotyczy tylko jednego dziecka - pod warunkiem wypełnienia poprzednich zobowiązań. Za każdym razem trzeba jednak złożyć przyrzeczenie. Jeśli w jakimś dniu zapomni się odmówić modlitwę nie jest to grzechem. Grzechem bowiem jest świadome i dobrowolne zlekceważenie składanego Bogu przyrzeczenia. Przerwa, która trwa dłuższy czas (miesiąc lub dwa), przerywa duchową adopcję. Należy wtedy ponowić przyrzeczenie i starać się je dotrzymać. W wypadku krótkiej przerwy należy duchową adopcję kontynuować, przedłużając modlitwę o opuszczone dni.
6. SKĄD PEWNOŚĆ, ŻE BÓG WYSŁUCHA MODLITWY?
Naszą pewność opieramy na wierze we Wszechmoc i nieograniczone Miłosierdzie Boże. Bóg jest Dawcą Życia i Jego wolą jest, by każde poczęte dziecko żyło i było otoczone miłością rodziców. Czy przyrzeczenia duchowej adopcji muszą być składane uroczyście?Wskazane jest, by przyrzeczenia były przeprowadzane uroczyście (w kościele, w obecności kapłana), ale można je złożyć także prywatnie, np. korzystając z audycji radiowej na ten temat. Dzięki temu duchową adopcję mogą podjąć także osoby starsze, niepełnosprawne.
7. W JAKI SPOSÓB MOŻNA ZŁOŻYĆ PRZYRZECZENIA PRYWATNIE?
Odczytać formułę przyrzeczenia (najlepiej przed Krzyżem lub obrazem) i od tego momentu przez kolejnych 9 miesięcy odmawiać jedną dowolnie wybraną tajemnicę różańca oraz modlitwę w intencji dziecka i rodziców. Dla zapamiętania dobrze jest zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy.
